Sieci komputerowe

Słów kilka o adresacji sieci

Dobrze wykonana adresacja sieci to podstawa. Jest to ten jeden z tych elementów, na który należy zwrócić uwagę. Zbagatelizowanie go bądź wykonanie po łepkach szybko się zemści.

Zadanie jakie stoi przed Nami to wykonanie adresacji dla sieci 10.0.0.0, której schemat przedstawia rysunek poniżej. Warunek jest jeden – strata użytych adresów IP ma być jak najmniejsza.

1. Odpowiadamy sobie na pytanie – Ile mamy podsieci??? w tym przypadku jest ich 7, oznaczmy je sobie.

Tak, tak jest 7 podsieci, pamiętajmy, że pomiędzy ruterami też jest sieć, gdyby jej zabrakło urządzenia nie mogłyby się ze sobą skomunikować.

2. Znając liczbę podsieci przystępujemy do wyznaczania adresów IP poszczególnych podsieci – wystarczy, że poznamy adres sieci i rozgłoszeniowy. Te dwa adresy wystarczą aby wyznaczyć liczbę hostów w danej podsieci. Korzystamy z mechanizmu VLSM czyli metody pozwalającej na dowolne manipulowanie długością maski podsieci. Można by było oprzeć się na klasowości adresów IP ale wtedy nie spełnilibyśmy pkt. który mówi, że strata adresów  IP ma być jak najmniejsza. Rozwiązać zadanie pozwoli nam tabela zamieszczona poniżej.

MaskaLiczba wszystkich adresów IPLiczba adresów użytecznych
255.255.255.252 /3042
255.255.255.248 /2986
255.255.255.240 /281614
255.255.255.224 /273230
255.255.255.192 /266462
255.255.255.128 /25128126
255.255.255.0 /24256254
255.255.254.0 /23512510
255.255.252.0 /2210241022

Czemu adresów użytecznych jest o 2 mniej? Ano dlatego, że jeden jest adresem sieci a drugi adresem rozgłoszeniowym.

3. Zabieramy się do dzieła. Rozpoczynamy od podsieci z największą liczbę hostów (posuwamy się w dół) a więc w naszym przypadku od podsieci nr 5. Potrzebujemy 64 adresy dla hostów, tak więc nasza podsieć będzie miała maskę 255.255.255.128/25

Nr podsieci.Adres sieciAdres rozgłoszeniowyAdresy hostów.
510.0.0.010.0.0.127od 10.0.0.1 do 10.0.0.126

4. Dalej potrzebujemy podsieć na 25 hostów czyli świetnie się do tego celu nada podsieć o masce 255.255.255.224 /27.

Nr podsieci.Adres sieciAdres rozgłoszeniowyAdresy hostów.
510.0.0.010.0.0.127od 10.0.0.1 do 10.0.0.126
710.0.0.12810.0.0.159od 10.0.0.129 do 10.0.0.158

5. I tak dalej, jako rozwiązanie powinniśmy uzyskać:

Nr podsieci.Adres sieciAdres rozgłoszeniowyAdresy hostów.
510.0.0.0 /2510.0.0.127od 10.0.0.1 do 10.0.0.126
710.0.0.128 /2710.0.0.159od 10.0.0.129 do 10.0.0.158
610.0.0.160 /2710.0.0.191od 10.0.0.161 do 10.0.0.190
410.0.0.192 /2710.0.0.223od 10.0.0.193 do 10.0.0.222
110.0.0.224 /3010.0.0.227od 10.0.0.225 do 10.0.0.226
210.0.0.228 /3010.0.0.231od 10.0.0.229 do 10.0.0.230
310.0.0.232 /3010.0.0.235od 10.0.0.233 do 10.0.0.234

Mamy wykonaną adresację. Można sprawdzić w kalkulatorze IP. Na koniec, przyjrzyjmy się adresacji podsieci nr 4, pytanie jest takie – Czemu została przyjęta adresacja z maską /27 jak teoretycznie powinna wystarczyć maska /28, która dysponuje czternastoma adresami IP. Odpowiedź jest taka – należy uwzględnić jeden dodatkowy adres, który musimy przypisać bramie, którą jest interfejs rutera R1, musi on znajdować się w tej samej podsieci co hosty. Brama jest niezbędna aby wyjść poza ustaloną podsieć. Pokazuje to schemat poniżej.

Hosty H1 i H2 (na rysunku tego nie widać, przyjęto uproszczenie, ale w rzeczywistości muszą być podłączone do switcha a ten dopiero do interfejsu rutera o adresie 10.0.0.222) mogą komunikować się swobodnie, gdyż znajdują się w tej samej przestrzeni adresowej (podsieci). Ale gdy komputer H1 będzie chciał skomunikować się z H20, który należy do innej podsieci w pierwszej kolejności wyśle pakiety w kierunku bramy czyli na adres IP 10.0.0.222. Stanie się tak ponieważ, komputer H1 wie, że adres 10.0.0.130 jest poza jego zasięgiem. W takiej sytuacji cały ruch przekazywany jest do bramy w myśl zasady – jak nie znam drogi do celu, to wysyłam to do bramy, niech ona się martwi co dalej z tym zrobić. Bramą jest interfejs rutera, a router jest urządzeniem, które odpowiada za przekazywanie pakietów. Można go sobie wyobrazić jako drogowskaz, który zna drogę do celu i przekazuje pakiety na odpowiednie interfejsy tak aby komunikacja doszła do skutku. Stąd router R1 prześle pakiety do routera R2, ten do R3 a ten z kolei do R4. Router R4 jest bezpośrednio połączony z podsiecią, w której znajduje się adresat, dlatego też finalnie pakiety trafią do niego.

Na koniec dwie uwagi. Pierwsza – adres rozgłoszeniowy jest liczbą nieparzystą. Druga – dobrą praktyką jest pozostawienie sobie pewnej puli adresów IP w zapasie. Tak aby podłączenie dodatkowych urządzeń nie wymusiło zmiany przyjętej adresacji.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *